Zemsta

Premiera

19.11.2022

Scena

Duża scena

Czas

120 minut (w tym jedna przerwa)

spektakl z efektami pirotechnicznymi

opis spektaklu

Zemsta Aleksandra Fredry należy do klasyki polskiej literatury, wyznacza kanon komedii, jest wzorem komizmu sytuacyjnego i słownego humoru. To arcydzieło polszczyzny i jeden z najbardziej krytycznych utworów o polskości, często w szyderczy i o dziwno wciąż aktualny sposób punktujący nasze narodowe przywary i słabostki.

Reżyser spektaklu Krzysztof Jasiński (Dyrektor Teatru STU w Krakowie) wraca do Teatru Jaracza w Łodzi po 51. latach od czasu swoje reżyserskiego debiutu. Jak w roku 2022 zabrzmi, już niemal 190. letni, genialny tekst Fredry? Czy kolejne pokolenie Raptusiewiczów i Milczków weźmie sobie do serca finał, tak bardzo dziś wszystkim potrzebny? Komedia, która nigdy się nie starzeje, z pewnością ma jeszcze sporo do powiedzenia o współczesnym świecie.

STATYŚCI:
Dawid Bierzgalski, Piotr Kowalski, Bogusław Przybylak, Krzysztof Rusiecki

Prawa Autorskie reprezentuje Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Spektakl brał udział w IX Konkursie Klasyka Żywa.

loga: MKiDN, IT, Klasyki żywej

Patronat medialny
TVP 3 Łódź
TOYA TV
Radio Łódź

Współpraca medialna
Meloradio
Radio Złote Przeboje

Twórcy

autor :

Aleksander FREDRO

reżyseria :

Krzysztof JASIŃSKI

scenografia :

Marek CHOWANIEC

kostiumy :

Anna CZYŻ

asystent reżysera :

Robert LATUSEK

inspicjentka, suflerka :

Ewa WIELGOSIŃSKA

Obsada

Ewa Audykowska-Wiśniewska

Śmigalski, dworzanin Cześnika

galeria spektaklu

Dwaj aktorzy w dawnych strojach pojedynek na scenie: po lewej mężczyzna w czarnej szacie trzyma fioletowy sztandar, a po prawej mężczyzna w szlacheckim kontuszu mierzy do niego szablą. W tle widać klasyczną scenografię dworską ze schodami, wiszącym świecznikiem i trzecim mężczyzną przyglądającym się walce.

Grupa aktorów w strojach z epoki występuje na scenie teatralnej, gdzie para w jasnych strojach klęczy, trzymając się za ręce. Po lewej stronie mężczyzna w czarnej szacie prezentuje fioletowy sztandar, a po prawej para szlachecka w błękitnym kontuszu i czarnej sukni przygląda się ceremonii.

Dynamiczna scena teatralna przedstawia mężczyzn w dawnych strojach wiejskich i szlacheckich, trzymających w rękach broń palną, kije oraz grabie. Na pierwszym planie wyróżnia się mężczyzna w żółtej koszuli celujący z długiej strzelby, podczas gdy tło oświetlone jest intensywnym, niebieskim światłem.

Starszy, brodaty mężczyzna w białym nakryciu głowy i ręczniku wychyla się z dużej drewnianej beczki, ekspresyjnie gestykulując. Obok niego stoi drugi mężczyzna ubrany w bogato zdobiony, czerwono-złoty płaszcz.

Trzej mężczyźni w historycznych strojach siedzą przy stole nakrytym wzorzystym obrusem. Po lewej mężczyzna w zielonym mundurze ogląda białą tkaninę, a po prawej brodaty aktor w czerwonym, bogato zdobionym żupanie i czapce żywo z nim rozmawia.

Mężczyzna w zielonym mundurze z żabotem i medalem śpiewa z ekspresyjnym wyrazem twarzy, trzymając instrument strunowy za plecami. Scena przedstawia go na tle pałacowej scenografii ze schodami i wiszącym żyrandol-świecznikiem.

Kobieta w okazałej, czarnej sukni z epoki i wysokiej, jasnej peruce pozuje z uśmiechem na scenie teatralnej. W dłoni trzyma czarny, rozłożony wachlarz, a w tle widać przestrzeń dworku ze schodami i nakrytym stołem.

Mężczyzna i kobieta w jasnych, romantycznych strojach tańczą lub śpiewają razem w centrum sceny pod żyrandolem. Scena spowita jest w intensywnym, fioletowo-niebieskim świetle scenicznym, nadającym całości mistyczny klimat

Mężczyzna w jasnym stroju z epoki wyskakuje dynamicznie z wieka stołu, trzymając za rękę kobietę w rozkloszowanej, pasiastej sukni. Akcja rozgrywa się w jasnej przestrzeni scenograficznej pod wiszącym świecznikiem, otoczonej metalowymi schodami i balkonami.

Mężczyzna w eleganckim surducie i kobieta w czarnej sukni z epoki oraz wysokiej peruce stoją na przodzie sceny, trzymając się za ręce z rozłożonymi ramionami. W tle widoczna jest jasna scenografia z metalowymi schodami i wiszącym żyrandolem.

Blondynka w jasnej, zwiewnej sukni z plisowanym dołem wykonuje obrót w tańcu na scenie teatralnej. Wyraz jej twarzy i rozwiana spódnica nadają postaci niezwykłej dynamiki.

Dwaj aktorzy w dawnych strojach stoją naprzeciw siebie w gestach sporu: jeden unosi palec w górę, a drugi grozi mu zaciśniętą pięścią. W tle, przy stole przykrytym wzorzystym obrusem, siedzi trzeci mężczyzna, obserwując całe zdarzenie.

Kobieta w dworskiej, czarnej sukni z wysoką peruką tańczy z mężczyzną w długim, ciemnym habitowym stroju z krzyżem, trzymając go za dłoń i niosąc pleciony koszyk. W tle widoczna jest scenografia z niebieską kurtyną oraz schodami, przy których przy podłodze schyla się inny aktor.

Dwaj mężczyźni w prostych, chłopskich strojach niosą na rękach aktora w zielonym mundurze i trójkątnym kapeluszu. W tle widoczna jest scenografia z metalowymi schodami, po których wchodzi kobieta w czarnej sukni z epoki.

wideo

recenzje

(...) Aktorskie dokonania potwierdzają, że właśnie na deskach Teatru im S. Jaracza i przy „jaraczowskiej" obsadzie naprawdę warto „Zemstę" wystawiać. Cięty dowcip, riposty celne i tak okraszone humorem – aż się skrzy! (...)

Magda Górowska-Mitrus, Dziennik Teatralny

Terminy

13.10 wtorek

11:00

Zemsta

Kup bilet

Duża scena

14.10 środa

11:00

Zemsta

Kup bilet

Duża scena

Newsletter